بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
﴿١﴾ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ
﴿٢﴾ وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ
﴿٣﴾ وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ
﴿٤﴾ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ
﴿٥﴾
بگو: من پناه میجویم به خدای فروزنده صبح روشن.
﴿١﴾ از شرّ مخلوقات (شریر و مردم بد اندیش).
﴿٢﴾ و از شرّ شب تار هنگامی که (از پی آزار) در آید (و حشرات موذی و جنایتکاران و فتنه انگیران را به کمک ظلمتش به ظلم و جور و ستم بر انگیزد).
﴿٣﴾ و از شرّ زنان افسونگر که (به جادو) در گرهها بدمند.
﴿٤﴾ و از شرّ حسود بد خواه چون شراره آتش رشک و حسد بر افروزد.
﴿٥﴾