طا، سين. اين است آيات قرآن و كتاب روشنگر. ﴿١﴾ رهنمون و مژده‌اى است براى مؤمنان: ﴿٢﴾ آنان كه نماز مى‌گزارند و زكات مى‌دهند و به روز قيامت يقين دارند. ﴿٣﴾ اعمال آنهايى را كه به آخرت ايمان ندارند در نظرشان بياراستيم. از اين روى سرگشته مانده‌اند. ﴿٤﴾ ايشان همان كسانند كه عذاب سخت از آن آنهاست و در آخرت زيانكارترند. ﴿٥﴾ تو كسى هستى كه قرآن از جانب خداى حكيم و دانا به تو تلقين مى‌شود. ﴿٦﴾ موسى به خانواده خود گفت: من از دور آتشى ديدم، زودا كه از آن برايتان خبرى بياورم يا پاره آتشى. شايد گرم شويد. ﴿٧﴾ چون به آتش رسيد، ندايش دادند كه بركت داده شده، آن كه درون آتش است و آن كه در كنار آن است. و منزه است خداى يكتا، آن پروردگار جهانيان. ﴿٨﴾ اى موسى، من خداى پيروزمند حكيم هستم. ﴿٩﴾ عصايت را بيفكن. چون ديدش كه همانند مارى مى‌جنبد، گريزان بازگشت و به عقب ننگريست. اى موسى، مترس. پيامبران نبايد كه در نزد من بترسند. ﴿١٠﴾ مگر كسى كه مرتكب گناهى شده باشد و پس از بدكارى، نيكوكار شود. زيرا من آمرزنده و مهربانم. ﴿١١﴾ دستت را در گريبان ببر تا بى‌هيچ آسيبى سفيد بيرون آيد. با نه نشانه نزد فرعون و قومش برو كه مردمى عصيانگرند. ﴿١٢﴾ چون نشانه‌هاى روشنگر ما را ديدند گفتند: اين جادويى آشكار است. ﴿١٣﴾