بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا
﴿١﴾ فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا
﴿٢﴾ فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا
﴿٣﴾ إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ
﴿٤﴾ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ
﴿٥﴾ إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ
﴿٦﴾ وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ
﴿٧﴾ لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ
﴿٨﴾ دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
﴿٩﴾ إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
﴿١٠﴾ فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ
﴿١١﴾ بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
﴿١٢﴾ وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ
﴿١٣﴾ وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ
﴿١٤﴾ وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
﴿١٥﴾ أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
﴿١٦﴾ أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ
﴿١٧﴾ قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ
﴿١٨﴾ فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ
﴿١٩﴾ وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ
﴿٢٠﴾ هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
﴿٢١﴾ احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ
﴿٢٢﴾ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ
﴿٢٣﴾ وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ
﴿٢٤﴾
سوگند به صف بستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بسته اند،
﴿١﴾ و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدت باز می دارند،
﴿٢﴾ و به تلاوت کنندگان وحی،
﴿٣﴾ که بی تردید معبود شما یگانه است،
﴿٤﴾ پروردگار آسمان ها وزمین وآنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرق ها،
﴿٥﴾ همانا ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم،
﴿٦﴾ و آن را از هر شیطان سرکشی حفظ کردیم،
﴿٧﴾ آنان نمی توانند به سخنان فرشتگان بسیار مکرم و شریف گوش فرا دهند، و [هرگاه به گوش دادن برخیزند] از هر سو [شهاب] به سویشان پرتاب می شود،
﴿٨﴾ تا با خفت وخواری رانده شوند، وبرای آنان عذابی همیشگی است،
﴿٩﴾ مگر آنکه شیطانی خبری را [دزدانه و] با سرعت برباید [و فرار کند] که در این صورت گلوله ای آتشین و شکافنده او را دنبال می کند.
﴿١٠﴾ پس از منکران معاد بپرس: آیا آفرینش آنان سخت تر و دشوارتر است یا آنچه [مانند فرشتگان، آسمان ها، زمین، کوه ها و...] آفریده ایم؟ [به یقین آفرینش آنان کاری ناچیز است چون] ما آنان را از گِلی چسبنده آفریده ایم،
﴿١١﴾ بلکه [تو از انکارشان] تعجب می کنی و آنان مسخره می کنند،
﴿١٢﴾ و هنگامی که به آنان تذکر، می دهند متذکّر نمی شوند؛
﴿١٣﴾ و چون معجزه ای را می بینند به شدت مسخره می کنند [و دیگران را هم به مسخره وامی دارند،]
﴿١٤﴾ و می گویند: این جز جادویی آشکار نیست.
﴿١٥﴾ [می گویند:] آیا زمانی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، حتماً برانگیخته می شویم؟
﴿١٦﴾ و آیا پدران پیشین ما [هم برانگیخته می شوند؟]
﴿١٧﴾ بگو: آری، [برانگیخته می شوید] در حالی که خوار و ناچیز هستید.
﴿١٨﴾ جز این نیست که آن یک فریاد عظیم است که [وقتی واقع شود] ناگاه [همه زنده می شوند و حیرت زده منظره قیامت را] می نگرند،
﴿١٩﴾ و می گویند: ای وای بر ما! این روز جزاست!
﴿٢٠﴾ [آری] این همان روز جدایی [میان حق و باطل] است که همواره آن را انکار می کردید.
﴿٢١﴾ [آن گاه ندا رسد:] ستمکاران و هم ردیفان آنان و معبودهایی را که همواره به جای خدا می پرستیدند، گرد آورید.
﴿٢٢﴾ پس همه را به سوی راه دوزخ راهنمایی کنید.
﴿٢٣﴾ آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می گیرند.
﴿٢٤﴾