حم ﴿١﴾ سوگند به [این] کتاب روشنگر؛ ﴿٢﴾ به راستی ما آن را در شبی پربرکت نازل کردیم؛ زیرا که همواره بیم دهنده بوده ایم؛ ﴿٣﴾ در آن شب هر کار استواری [به اراده خدا] فیصله می یابد. ﴿٤﴾ [نزول قرآن] کاری است [که] از نزد ما [صورت پذیرفته است؛] زیرا ما همواره فرستنده [وحی و پیامبران] بوده ایم. ﴿٥﴾ [همه این واقعیات] به سبب رحمتی از سوی پروردگار توست؛ بی تردید او شنوا وداناست. ﴿٦﴾ [همان] پروردگار آسمان ها و زمین و آنچه میان آنهاست، اگر یقین دارید. ﴿٧﴾ هیچ معبودی جز او نیست، زنده می کند و می میراند، پروردگار شما وپروردگار پدران پیشین شماست. ﴿٨﴾ [نه اینکه یقین ندارند] بلکه آنان در شک اند [و با گفتار و کردارشان با حقایق] بازی می کنند. ﴿٩﴾ پس به انتظار روزی باش که آسمان دودی آشکار بیاورد، ﴿١٠﴾ که همه مردم را فرا می گیرد، این عذابی دردناک است. ﴿١١﴾ [همه می گویند:] پروردگارا! این عذاب را از ما برطرف کن که ما ایمان می آوریم ﴿١٢﴾ [در آن موقعیت سخت] چگونه برای آنان جای پند گرفتن و هوشیاری است و حال آنکه [پیش از این عذاب] پیامبری روشنگر برای آنان آمد [و پند نگرفتند.] ﴿١٣﴾ آن گاه از او روی گرداندند و گفتند: تعلیم یافته ای دیوانه است!! ﴿١٤﴾ مدتی اندک عذاب را برطرف می کنیم، ولی باز شما [به همان عقاید بی پایه و اعمال زشت] برمی گردید! ﴿١٥﴾ [ما از آنان انتقام خواهیم گرفت آن] روزی که آنان را با قدرتی بسیار سخت بگیریم؛ زیرا که ما انتقام گیرنده ایم. ﴿١٦﴾ و همانا پیش از آنان قوم فرعون را آزمودیم، و پیامبری بزرگوار برای آنان آمد، ﴿١٧﴾ که [به آنان گفت:] بندگان خدا را [که به آزار و شکنجه شما گرفتارند] به من واگذارید؛ زیرا من برای شما فرستاده ای امینم. ﴿١٨﴾