قاف. قسم به اين قرآن ارجمند ﴿١﴾ كه در شگفت شدند از اينكه از ميان خودشان بيم‌دهنده‌اى سويشان آمد و كافران گفتند: اين چيزى عجيب است، ﴿٢﴾ آيا زمانى كه مرديم و خاك شديم ديگر بار زنده مى‌شويم؟ اين بازگشتى محال است. ﴿٣﴾ ما مى‌دانيم كه خاك چگونه از آنها خواهد كاست. و كتابى كه همه چيز در آن نگهدارى شده، نزد ماست. ﴿٤﴾ آرى، ايشان سخن راستى را كه بر آنها آمده بود دروغ شمردند. پس در كارى شوريده افتادند. ﴿٥﴾ آيا به اين آسمان بر فراز سرشان نظر نمى‌كنند كه چگونه آن را بنا كرده‌ايم و آراسته‌ايم و هيچ شكافى در آن نيست؟ ﴿٦﴾ و زمين را گسترديم و در آن كوه‌هاى بلند افكنديم و از هر گونه نباتات خوش‌منظر در آن رويانيديم. ﴿٧﴾ بينشى و پندى است براى هر بنده‌اى كه به خدا بازگردد. ﴿٨﴾ و از آسمان، آبى پربركت فرستاديم و بدان باغها و دانه‌هاى دروشدنى رويانيديم. ﴿٩﴾ و نخلهاى بلند با خوشه‌هاى بر هم چيده. ﴿١٠﴾ تا رزق بندگان باشد و بدان آب، سرزمين مرده را زنده كرديم. برآمدن از گور نيز چنين است. ﴿١١﴾ پيش از آنها قوم نوح و اصحاب رَس و ثمود تكذيب كرده بودند، ﴿١٢﴾ و قوم عاد و فرعون و قوم لوط، ﴿١٣﴾ و اصحاب اَيكه و قوم تُبَّع، همه پيامبران را دروغ شمردند و مستحق وعده عذاب من شدند. ﴿١٤﴾ آيا از آفرينش نخستين عاجز شده بوديم؟ نه، آنها از آفرينش تازه در شكند. ﴿١٥﴾