خدای بخشنده، ﴿١﴾ (به رسولش) قرآن آموخت. ﴿٢﴾ انسان را خلق کرد. ﴿٣﴾ به او تعلیم نطق و بیان فرمود. ﴿٤﴾ خورشید و ماه به حساب معیّن به گردشند. ﴿٥﴾ و گیاهان و درختان هم به سجده او سر به خاک اطاعت نهاده‌اند. ﴿٦﴾ و آسمان را او کاخی رفیع گردانید و میزان (عدل و نظم) را در عالم وضع فرمود. ﴿٧﴾ (و حکم کرد) که هرگز در میزان (عدل و احکام شرع من) تعدّی و نافرمانی مکنید. ﴿٨﴾ و هر چیز را به ترازوی عدل و انصاف بسنجید و هیچ در میزان کم فروشی و نادرستی مکنید. ﴿٩﴾ و زمین را (با هزاران نعمت) برای (زندگانی) خلق مقرّر فرمود. ﴿١٠﴾ که در آن میوه‌های گوناگون و نخل خرمای با پوشش برگ و شکوفه و غلاف است. ﴿١١﴾ و هم حبوبات متنوع که دارای برگ و گل است و نیز ریاحین است. ﴿١٢﴾ (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟ ﴿١٣﴾ انسان را خدا از خشک گلی مانند گل کوزه گران (بدین حسن و زیبایی) آفرید. ﴿١٤﴾ و جنّیان را از رخشنده شعله آتش خلق کرد. ﴿١٥﴾ (الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟ ﴿١٦﴾