بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
ن ۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ
﴿١﴾ مَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ
﴿٢﴾ وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ
﴿٣﴾ وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
﴿٤﴾ فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ
﴿٥﴾ بِأَيْيِكُمُ الْمَفْتُونُ
﴿٦﴾ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
﴿٧﴾ فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ
﴿٨﴾ وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ
﴿٩﴾ وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ
﴿١٠﴾ هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ
﴿١١﴾ مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ
﴿١٢﴾ عُتُلٍّ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ
﴿١٣﴾ أَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ
﴿١٤﴾ إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
﴿١٥﴾
ن (قسم به نون که شاید نام نور و ناصر حق یا لوح نور خداست) و قسم به قلم (علم فعلی ازلی) و آنچه (تا ابد در لوح محفوظ عالم) خواهند نگاشت.
﴿١﴾ که تو به لطف و رحمت پروردگارت هرگز دیوانه نیستی.
﴿٢﴾ و البته تو را پاداشی نامحدود است.
﴿٣﴾ و در حقیقت تو به نیکو خلقی عظیم آراستهای.
﴿٤﴾ و به زودی تو و مخالفانت مشاهده میکنید.
﴿٥﴾ که از شما کدام یک (به اوهام و خیالات باطل) مفتون و دیوانهاند.
﴿٦﴾ البته خدایت داناتر است که از راه خدا گمراه کیست و بهتر میداند که هدایت یافتگان عالم کیانند.
﴿٧﴾ پس هرگز از مردم کافری که آیات خدا را تکذیب میکنند پیروی مکن.
﴿٨﴾ کافران بسیار مایلند که تو با آنها مداهنه و مداراکنی (و متعرض بتهاشان نشوی) تا آنها هم (به نفاق) با تو مداهنه و مدارا کنند.
﴿٩﴾ و تو هرگز اطاعت مکن احدی از منافقان دون را که دایم (به دروغ) سوگند میخورند.
﴿١٠﴾ و آن کس که دایم عیبجویی و سخنچینی میکند.
﴿١١﴾ و خلق را هر چه بتواند از خیر باز میدارد و به ظلم و بدکاری میکوشد.
﴿١٢﴾ با این همه عیب، باز متکبر است و خشن با آنکه حرامزاده و بیاصل و نسب است.
﴿١٣﴾ (پیرو چنین کسی) برای این که مال و فرزندان بسیار دارد (نباید شد).
﴿١٤﴾ در صورتی که چون آیات ما را بر او تلاوت کنند گوید: این سخنان افسانه پیشینیان است.
﴿١٥﴾