سوگند به روز قیامت، ﴿١﴾ و سوگند به (نفس لوّامه و) وجدان بیدار و ملامتگر (که رستاخیز حقّ است)! ﴿٢﴾ آیا انسان می‌پندارد که هرگز استخوانهای او را جمع نخواهیم کرد؟! ﴿٣﴾ آری قادریم که (حتّی خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتّب کنیم! ﴿٤﴾ (انسان شک در معاد ندارد) بلکه او می‌خواهد (آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قیامت) در تمام عمر گناه کند! ﴿٥﴾ (از این رو) می‌پرسد: «قیامت کی خواهد بود»! ﴿٦﴾ (بگو:) در آن هنگام که چشمها از شدّت وحشت به گردش درآید، ﴿٧﴾ و ماه بی‌نور گردد، ﴿٨﴾ و خورشید و ماه یک جا جمع شوند، ﴿٩﴾ آن روز انسان می‌گوید: «راه فرار کجاست؟!» ﴿١٠﴾ هرگز چنین نیست، راه فرار و پناهگاهی وجود ندارد! ﴿١١﴾ آن روز قرارگاه نهایی تنها بسوی پروردگار تو است؛ ﴿١٢﴾ و در آن روز انسان را از تمام کارهایی که از پیش یا پس فرستاده آگاه می‌کنند! ﴿١٣﴾ بلکه انسان خودش از وضع خود آگاه است، ﴿١٤﴾ هر چند (در ظاهر) برای خود عذرهایی بتراشد! ﴿١٥﴾ زبانت را بخاطر عجله برای خواندن آن [= قرآن‌] حرکت مده، ﴿١٦﴾ چرا که جمع‌کردن و خواندن آن بر عهده ماست! ﴿١٧﴾ پس هر گاه آن را خواندیم، از خواندن آن پیروی کن! ﴿١٨﴾ سپس بیان و (توضیح) آن (نیز) بر عهده ماست! ﴿١٩﴾