آیا بر انسان زمانی از روزگار گذشت که چیزی در خور ذکر نبود؟ ﴿١﴾ ما انسان را از نطفه آمیخته و مختلطی [از مواد و عناصر] آفریدیم و او را از حالتی به حالتی و شکلی به شکلی [از نطفه به علقه، از علقه به مضغه، از مضغه به استخوان تا طفلی کامل] درآوردیم، پس او را شنوا و بینا قرار دادیم. ﴿٢﴾ ما راه را به او نشان دادیم یا سپاس گزار خواهد بود یا ناسپاس. ﴿٣﴾ ما برای کافران زنجیرها و بندها و آتش فروزان آماده کرده ایم. ﴿٤﴾ همانا نیکان همواره از جامی می نوشند که نوشیدنی اش آمیخته به کافور [آن ماده سرد، سپید و معطر] است. ﴿٥﴾