بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا
﴿١﴾ وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا
﴿٢﴾ وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا
﴿٣﴾ فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا
﴿٤﴾ فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا
﴿٥﴾ يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
﴿٦﴾ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
﴿٧﴾ قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
﴿٨﴾ أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ
﴿٩﴾ يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ
﴿١٠﴾ أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً
﴿١١﴾ قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
﴿١٢﴾ فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ
﴿١٣﴾ فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ
﴿١٤﴾ هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ
﴿١٥﴾
سوگند به فرشتگانى كه [از كافران] به سختى جان ستانند،
﴿١﴾ و به فرشتگانى كه جان [مؤمنان] را به آرامى گيرند،
﴿٢﴾ و به فرشتگانى كه [در درياى بىمانند] شناكنان شناورند،
﴿٣﴾ پس در پيشى گرفتن [در فرمان خدا] سبقتگيرندهاند،
﴿٤﴾ و كار [بندگان] را تدبير مىكنند.
﴿٥﴾ آن روز كه لرزنده بلرزد،
﴿٦﴾ و از پى آن لرزهاى [دگر] افتد،
﴿٧﴾ در آن روز، دلهايى سخت هراسانند.
﴿٨﴾ ديدگان آنها فرو افتاده.
﴿٩﴾ گويند: «آيا [باز] ما به [مغاك] زمين برمىگرديم؟
﴿١٠﴾ آيا وقتى ما استخوانريزههاى پوسيده شديم [زندگى را از سر مىگيريم]؟»
﴿١١﴾ [و با خود] گويند: «در اين صورت، اين برگشتى زيانآور است.»
﴿١٢﴾ و[لى] در حقيقت، آن [بازگشت، بسته به] يك فرياد است [و بس].
﴿١٣﴾ و بناگاه آنان در زمين هموار خواهند بود.
﴿١٤﴾ آيا سرگذشت موسى بر تو آمد؟
﴿١٥﴾