هنگامی که خورشید را به هم درپیچند ﴿١﴾ و هنگامی که ستارگان تیره و بی نور شوند ﴿٢﴾ و هنگامی که کوه ها را به حرکت آرند و از جا برکنند ﴿٣﴾ و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود ﴿٤﴾ و هنگامی که همه حیوانات وحشی محشور شوند ﴿٥﴾ و هنگامی که دریاها مشتعل و برافروخته گردند ﴿٦﴾ و هنگامی که هرکس [با همسان خود] قرین و جفت شوند [خوبان با خوبان و بدان با بدان] ﴿٧﴾ و هنگامی که از [دختر] زنده به گور بپرسند ﴿٨﴾ به کدام گناه کشته شده؟ ﴿٩﴾ و هنگامی که نامه های اعمال را بگشایند…. ﴿١٠﴾ و هنگامی که آسمان را به شدت برکنند و برچینند ﴿١١﴾ و هنگامی که دوزخ افروخته شود…. ﴿١٢﴾ و هنگامی که بهشت را نزدیک آرند ﴿١٣﴾ [در چنین موقعیت و زمانی است که] هر کس هر عملی را [از خیر و شر] حاضر کرده است، بداند. ﴿١٤﴾ پس سوگند به ستارگانی که باز می گردند، ﴿١٥﴾ ستارگانی که به سرعت می روند و پنهان می شوند ﴿١٦﴾ و سوگند به شب هنگامی که [روی می آورد، و زمانی که] می رود ﴿١٧﴾ و سوگند به صبح هنگامی که می دمد [و با گستردن نورش تاریکی را می زداید] ﴿١٨﴾ که قرآن کلام فرستاده ای ارجمند و بزرگوار است. ﴿١٩﴾ نیرومندی که نزد صاحب عرش دارای مقام و منزلت است؛…. ﴿٢٠﴾ آنجا مورد اطاعت [فرشتگان] و امین است…. ﴿٢١﴾ و رفیق و یار شما دیوانه نیست. ﴿٢٢﴾ بی تردید امین وحی را در افق روشن دیده است، ﴿٢٣﴾ و او نسبت به [ابلاغ و تعلیم] آنچه به او وحی می شود، بخیل نیست ﴿٢٤﴾ و قرآن، کلام شیطان رانده شده نیست؛ ﴿٢٥﴾ پس [با انکار قرآن و روی گرداندن از آن] کجا می روید؟ ﴿٢٦﴾ قرآن فقط وسیله یادآوری و پند برای جهانیان است؛ ﴿٢٧﴾ برای هرکس از شما که بخواهد [در همه شؤون زندگی مادی و معنوی] راه مستقیم بپیماید ﴿٢٨﴾ و شما [طیِ راهِ مستقیم را] نخواهید خواست مگر آنکه خدا پروردگار جهانیان بخواهد. ﴿٢٩﴾