آنگاه كه آسمان زهم بشكافد، ﴿١﴾ و پروردگارش را فرمان برد و [چنين‌] سزد. ﴿٢﴾ و آنگاه كه زمين كشيده شود، ﴿٣﴾ و آنچه را كه در آن است بيرون افكند و تهى شود، ﴿٤﴾ و پروردگارش را فرمان برد و [چنين‌] سزد. ﴿٥﴾ اى انسان، حقاً كه تو به سوى پروردگار خود بسختى در تلاشى، و او را ملاقات خواهى كرد. ﴿٦﴾ اما كسى كه كارنامه‌اش به دست راستش داده شود، ﴿٧﴾ بزودى‌اش حسابى بس آسان كنند، ﴿٨﴾ و شادمان به سوى كسانش باز گردد. ﴿٩﴾ و اما كسى كه كارنامه‌اش از پشت سرش به او داده شود، ﴿١٠﴾ زودا كه هلاك [خويش‌] خواهد، ﴿١١﴾ و در آتش افروخته درآيد. ﴿١٢﴾ او در [ميان‌] خانواده خود شادمان بود. ﴿١٣﴾ او مى‌پنداشت كه هرگز برنخواهد گشت. ﴿١٤﴾ آرى، در حقيقت، پروردگارش به او بينا بود. ﴿١٥﴾ نه، نه، سوگند به شفق، ﴿١٦﴾ سوگند به شب و آنچه [شب‌] فروپوشاند، ﴿١٧﴾ سوگند به ماه چون [بَدر] تمام شود، ﴿١٨﴾ كه قطعاً از حالى به حالى برخواهيد نشست. ﴿١٩﴾ پس چرا آنان باور نمى‌دارند؟ ﴿٢٠﴾ و چون بر آنان قرآن تلاوت مى‌شود چهره بر خاك نمى‌سايند؟ ﴿٢١﴾ [نه!] بلكه آنان كه كفر ورزيده‌اند، تكذيب مى‌كنند. ﴿٢٢﴾ و خدا به آنچه در سينه دارند داناتر است. ﴿٢٣﴾ پس آنان را از عذابى دردناك خبر ده، ﴿٢٤﴾ مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كرده‌اند، كه آنان را پاداشى بى‌منّت خواهد بود. ﴿٢٥﴾