سوگند به [كوه‌] تين و زيتون، ﴿١﴾ و طور سينا، ﴿٢﴾ و اين شهر امن [و امان‌]، ﴿٣﴾ [كه‌] براستى انسان را در نيكوترين اعتدال آفريديم. ﴿٤﴾ سپس او را به پست‌ترين [مراتب‌] پستى بازگردانيديم؛ ﴿٥﴾ مگر كسانى را كه گرويده و كارهاى شايسته كرده‌اند، كه پاداشى بى‌منّت خواهند داشت. ﴿٦﴾ پس چه چيز، تو را بعد [از اين‌] به تكذيب جزا وامى‌دارد؟ ﴿٧﴾ آيا خدا نيكوترين داوران نيست؟ ﴿٨﴾