بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید، ﴿١﴾ همان کس که انسان را از خون بسته‌ای خلق کرد! ﴿٢﴾ بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است، ﴿٣﴾ همان کسی که بوسیله قلم تعلیم نمود، ﴿٤﴾ و به انسان آنچه را نمی‌دانست یاد داد! ﴿٥﴾ چنین نیست (که شما می‌پندارید) به یقین انسان طغیان می‌کند، ﴿٦﴾ از اینکه خود را بی‌نیاز ببیند! ﴿٧﴾ و به یقین بازگشت (همه) به سوی پروردگار تو است! ﴿٨﴾ به من خبر ده آیا کسی که نهی می‌کند، ﴿٩﴾ بنده‌ای را به هنگامی که نماز می‌خواند (آیا مستحق عذاب الهی نیست)؟! ﴿١٠﴾ به من خبر ده اگر این بنده به راه هدایت باشد، ﴿١١﴾ یا مردم را به تقوا فرمان دهد (آیا نهی کردن او سزاوار است)؟! ﴿١٢﴾ به من خبر ده اگر (این طغیانگر) حق را انکار کند و به آن پشت نماید (آیا مستحق مجازات الهی نیست)؟! ﴿١٣﴾ آیا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را) می‌بیند؟! ﴿١٤﴾ چنان نیست که او خیال می‌کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه‌اش [= موی پیش سرش‌] را گرفته (و به سوی عذاب می‌کشانیم)، ﴿١٥﴾ همان ناصیه دروغگوی خطاکار را! ﴿١٦﴾ سپس هر که را می‌خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)! ﴿١٧﴾ ما هم بزودی مأموران دوزخ را صدا می‌زنیم (تا او را به دوزخ افکنند)! ﴿١٨﴾ چنان نیست (که آن طغیانگر می‌پندارد)؛ هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و (به خدا) تقرّب جوی! ﴿١٩﴾