خدا به حال تو آگاه است که تو و جمعی هم از آنان که با تواند (اغلب) نزدیک دو ثلث یا نصف یا (لا اقل) ثلث شب را همیشه به طاعت و نماز می‌پردازید، و خدا (گردش) شب و روز را مقدّر می‌کند، خدا می‌داند که شما هرگز تمام ساعات شب را (به عبادت) ضبط نخواهید کرد لذا از شما (اوقات خواب و کارهای دیگر را) در گذشت تا هر چه (از شب را بی‌مشقت و) آسان است به تلاوت قرآن پردازید. خدا بر احوال شما آگاه است که برخی مریض و ناتوانند و برخی به سفر از کرم خدا روزی می‌طلبند و برخی در راه خدا به جنگ و جهاد مشغولند، پس در هر حال آنچه میسّر و آسان باشد به قرائت قرآن پردازید و نماز به پا دارید و زکات مالتان (به فقیران) بدهید و به خدا قرض نیکو دهید (یعنی برای خدا به محتاجان احسان کنید و قرض الحسنه دهید) ، و هر عمل نیک برای آخرت خود پیش فرستید (پاداش) آن را البته نزد خدا بیابید و آن اجر و ثواب آخرت (که بهشت ابد است، از متاع دنیا) بسی بهتر و بزرگتر است، و دایم از خدا آمرزش طلبید که خدا بسیار آمرزنده و مهربان است. ﴿٢٠﴾

الا ای رسولی که خود را به لباس (حیرت و فکرت) در پیچیده‌ای. ﴿١﴾ برخیز و به اندرز و پند، خلق را خدا ترس گردان. ﴿٢﴾ و خدایت را به بزرگی و کبریایی یاد کن. ﴿٣﴾ و لباس (جان و تن) خود را از هر عیب و آلایش پاک و پاکیزه دار. ﴿٤﴾ و از ناپاکی (بت و بت‌پرستان) به کلی دوری گزین. ﴿٥﴾ و بر هر که احسان کنی ابدا منّت مگذار و عوض افزون مخواه. ﴿٦﴾ و برای خدایت صبر و شکیبایی پیش‌گیر. ﴿٧﴾ تا آن‌گاه که (هنگامه قیامت برپا شود و) در صور (اسرافیل) بدمند. ﴿٨﴾ آن روز بسیار روز سختی است. ﴿٩﴾ کافران را هیچ گونه در آن راحتی و آسایش نیست. ﴿١٠﴾ به من واگذار کار انتقام آن کس را که من او را تنها آفریدم. ﴿١١﴾ و به او مال و ثروت فراوان بذل کردم. ﴿١٢﴾ و پسران بسیار حاضر به خدمت نصیب گردانیدم. ﴿١٣﴾ و اقتدار و مکنت و عزّت دادم. ﴿١٤﴾ و (با کفران این نعمتها) باز هم از من طمع افزونی آن دارد. ﴿١٥﴾ هرگز (بر نعمتش نیفزایم) که او با آیات ما دشمنی و عناد ورزید. ﴿١٦﴾ به زودی او را به سختی و دشواری (آتش دوزخ) درافکنم. ﴿١٧﴾